الإمام زين العابدين (ع) (مترجم: حميد فتاحى)
34
الصحيفة السجادية الكاملة (صحيفه كامله سجاديه همراه با پيامها پاسخگوى نيازها) (فارسى)
ششم : آثار مهم شكر و سپاس شكر و سپاس چنانچه در ميان مردم مرسوم است ، در دو صورت شكل مىگيرد : 1 - لفظى ، 2 - عملى . گاهى به صورت ، الحمد للَّه ، و گاهى با انجام دادن اعمالى ، معنا پيدا مىكند . در هر حال ، هر دو ، به يك احساس وظيفه در باطن گره خورده است ، چون وى هنگامى كه خودش را ، در مقابل نيكى و محبت كسى ، مديون مىبيند ، با گفتار و كردارش به آن پاسخ مىدهد ، و آنچه خيلى اهميت دارد اين است كه ثمرهء سپاسگزارى به خود شاكر ، بر مىگردد چون مشكور بى نياز است اين مطلب را با يك مثال روشن كنيم : دانش آموزانى كه وارد مدرسه مىشوند مىبينند همه امكانات مادى و معنوى با دقت و مراقبتهاى دلسوزانه براى آنها مهيا شده است ، آنهائى كه با علاقمندى برنامههاى درسى را دنبال مىكنند . بدون ترديد ، بعد از مدتى به مراحل عاليه علمى رسيده و از چيزهائى كه ، بر ديگران مجهول است آگاهى پيدا مىكنند و به خاطر همين آگاهى و دقّتشان ، اين گروه مورد تشويق مؤسّسات علمى قرار مىگيرند ، چون خدمات فضاى آموزشى را ارج نهاده ، و به يك موجود مفيد و آگاه تبديل شدهاند ، و با پشتكار و انجام وظائف محيط درسى ، سپاسگزاران واقعى و آموزگاران مدرسه و . . . گرديدهاند و همه اين برنامهها به خاطر همين هدف بود . اگر انسانها در كلاس درسى دينى به هدف آفرينش خود ، همت گمارند و به بندگى و تسليم آگاهانه از خداى مهربان نائل شوند و آموختهها را به شكل كامل در فضاى روح و روان و محيط زندگى به كار گيرند ، بدون ترديد كارنامهء آنها ، معناى حمد و سپاس گزارى مىشود كه حضرت در اين دعا به خاصيت آنها اشاره مىكند . هفتم : مداً نُزاحِمُ به ملائكَتَهُ المُقَرَّبين . . . انسان ترقى و صعود را ، به اندازه فرشتگان مقرّب و پيامبران صاحب دين و شريعت بالا مىبرد ، چون زمينه آن را با خود دارد و مىتواند با سپاسگزارىهائى كه